En eerlijk is eerlijk, Jacques was een betere leerling. Voor hem was de ULO (Uitgebreid Lager Onderwijs) slechts een tussenstation. Met het diploma op zak toog hij naar de Dalton HBS aan de Helperbrink en vandaar volgde de Groninger universiteit. Ik kwam niet verder dan het Groninger Avondlyceum, maar meer ambieerde ik trouwens ook niet. Het was voldoende voor toetreding tot de redactie van het Nieuwsblad van het Noorden, mijn ultieme wens.
Jacques ging de politiek in, de PvdA was zijn club.
Ik zocht – en vond – mijn heil in de wereld van de sport. Iets mooiers dan het bedrijven van sportjournalistiek was er voor mij niet. Jacques was niet van de sport, hij maakte zich als socialist sterk voor rechtvaardige verdelingen in de maatschappij. En laat het nou de sport zijn die ons weer verbond nadat we de vijf kruisjes waren gepasseerd.
Jacques was toen burgemeester van Groningen en ik niet alleen sportjournalist, maar destijds ook de initiatiefnemer van de start van de Giro d’Italia in Gruno’s veste. De sport mocht hem dan koud laten, voor het Gironingen-project liep hij zo stilletjes toch wel warm. De exposure die dat voor Groningen zou kunnen opleveren, vond hij een uitdagend en kansrijk. En kwamen onze levenswegen zo weer samen.
Jacques had zelfs een groot aandeel in het uitzetten van het proloogparcours. Giro-directeur Carmine Castellano vond het maar niks dat de organisatie hiervoor de drafbaan in het Stadspark had uitverkoren. Waarom laten jullie niet de mooie binnenstad zien?, uitte Castellano zijn teleurstelling.
Als burgemeester van dienst liet hij Castellano per omgaande weten dat aan zijn wens gehoor zal worden gegeven.
Eind 2001 stonden Jacques en ik op het podium van het Auditorium Milano toen daar het routeschema voor de 85ste Giro werd geopenbaard in een rechtstreekse tv-uitzending van RAI 3. Hij trots, ik niet minder trots. We, oud-klasgenoten, hadden onze stad samen maar mooi in de etalage gezet.“
Dick Heuvelman
Publicist, sportjournalist en oud-redacteur Dablad- en Nieuwsblad van het Noorden.
