Zijn laatste dag was een typische Mollema dag. Afgezien bij de beesten om er ook tijdens zijn allerlaatste kunstje het beste van te maken. Het lijf sputterde al een tijdje tegen en luchtwegklachten na het WK in Canada twee weken geleden hielpen niet mee. Zijn bril scheef op de neus en totaal uitgewrongen kwam Mollema op gezin en familie af direct na de streep.
Als eerste viel hij zijn vrouw Jane in de armen, zijn steun en toeverlaat van de afgelopen twintig jaar. Daarna de kinderen Julien, Thomas en Tim. En naast vrienden waren moeder Anko en vader Klaas ook aanwezig om hun zoon zijn Last Dance te zien doen. Er waren tranen over het besef dat het einde van een tijdperk bereikt was. De punt was gezet in de koers waar Mollema zo van houdt. Hij beleefde er in 2019 zijn grootste moment door dit wielermonument solo op zijn naam te schrijven. Precies op die plek wilde de 39-jarige Groningen afscheid nemen.
Mollema is met achttien deelnames nu recordhouder van Il Lombardia. En de kans dat iemand hem dat ooit nog afneemt, lijkt in het huidige wielrennen met kortere loopbanen niet groot. Bovendien is Mollema in Nederland nu de wielrenner die het langste prof was. Zo laat hij diverse blijvende handtekeningen na en dat is passend. Mollema heeft Groningen, Nederland en de wereld veel gebracht.
Wielerliefhebbers raakten in vervoering van het ‘mollemalen’. Schuddend op de fiets en trekkend aan het stuur. Mollema was altijd herkenbaar in het peloton. Altijd doorgaan en nooit verzaken. Als geen ander kon de gewezen klimmer zich zetten voor een doel om daar dan bijna spartaans naartoe te werken. Onverzettelijk en extreem taai. Lossen stond eigenlijk niet in zijn woordenboek. Trainen, trainen en nog eens trainen om achteraf niet te kunnen zeggen dat hij er niet alles aan gedaan had. Met het WK in Canada als laatste eikpunt.
Ruim tien jaar geleden verhuizen naar Monaco was ook zo’n doelgerichte keuze. Met een fantastisch trainingsgebied en meestal mooi weer optimaliseerde Mollema zijn wielerleven en beleefde er zo nog meer plezier aan en werd er beter van dan trainingsrondjes afwerken in het Groninger land.
Het jaar van Bau en Lau in 2013 is bij de meesten waarschijnlijk het meest blijven hangen. Er verscheen zelfs een documentaire over bij de NOS. In de Tour de France van dat jaar streed het duo voor topklasseringen en dat werkte heel aanstekelijk. Mollema eindigde die Tour als zesde. Zijn beste klassering ooit in het grootste wielerevenement ter wereld. Twee jaar later vergooide hij de kans om op het podium te eindigen door een val in de negentiende etappe en viel toen terug naar de elfde plaats.
En zo zijn er nog tientallen voorbeelden te noemen. Het geeft maar aan dat Mollema de afgelopen twee decennia het wielrennen meer dan kleur heeft gegeven. Op de Groninger Internet Courant hebben we al vanaf zijn tijd als Belofte over hem geschreven. Ook daar komt nu een einde aan. Mollema trekt zich voorlopig terug om uit te rusten en te genieten van het leven met zijn gezin in Monaco. Waar hij straks opduikt en wat hij gaat doen, weet niemand.
Mollema blijft ongetwijfeld zijn eigen kop volgen. Zijn kompas heeft hem tot nu toe veel gebracht. Bauke, bedankt voor twintig jaar koersplezier. Het ga je goed!
Theo Sikkema
