Wallage was niet alleen van grote betekenis voor Groningen. Ook landelijk was hij actief, onder meer voor de invoering van de Middenschool. Hij vond dat kinderen uit alle milieus zoveel mogelijk dezelfde kansen moesten krijgen. Het paste bij de sociaaldemocraat die hij in hart en nieren was.
Wallage was soms superscherp, uitgesproken en altijd helder van geest. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat hij niet bekendstond als een warme man. Hij was geen uitgesproken mensen-mens, hij was zeer afstandelijk. Misschien is dat ook niet zo eenvoudig als je zulke functies bekleedt. Een van zijn opvolgers als burgemeester van Groningen, Peter Rehwinkel, was dat veel meer. Die werd door sommigen juist weer als té lief beschouwd.
Wallage zette zich waar mogelijk ook in tegen discriminatie. Opmerkelijk is dat hij zich als wethouder ooit uitsprak voor de sloop van de Groningse synagoge. Het gebouw werd na de oorlog nauwelijks meer gebruikt, nadat zoveel Joodse Groningers waren vermoord. Gelukkig kunnen we nu constateren dat Wallage het op dat punt niet bij het rechte eind had. De synagoge staat er nog altijd en is opnieuw een belangrijke plek in het Groningse leven.
Enkele jaren geleden hield Wallage er nog een prachtige toespraak, ter gelegenheid van de herdenking van de Kristallnacht. Ook toen bleek weer wat al zo vaak eerder was gebleken: Jacques Wallage was een geweldige spreker. Scherp, erudiet, zéer betrokken en in staat om ingewikkelde onderwerpen helder onder woorden te brengen.
Groningen verliest met Jacques Wallage een markante bestuurder en een man die zijn stempel op de stad heeft gedrukt. Niet altijd gemakkelijk, niet altijd warm, maar wel gedreven, scherpzinnig en met een duidelijke overtuiging over de samenleving die hij voor ogen had.
Moge hij rusten in vrede.
Hans de Preter
